Baden in zonnestralen (Voor Natasja)
Op een zonovergoten dag,
wandelen langs de Vecht.
Genieten met een lach,
dit gebeurt echt!
Samen op een bankje gezeten.
Wij houden van elkaar.
Iedereen mag het weten!
Voor altijd 1 paar.
In elkaar verdwalend,
deelde jij een herinnering,
die ik al kende,
voordat je hem uitsprak.
Op een zonovergoten dag,
langs de Vecht,
baden wij,
in zonnestralen.
Zachtjes in gedachten,
zei ik,
ging deze dag
maar nooit voorbij!
© M@nfred
De dood
De dood
is een
lompe boer
die
met niemand
rekening houdt.
© M@nfred
Lente
Langzaamaan
komt
de lente
eraan!
© M@nfred
Negeren
Met haar
goudblonde haren
en
hemelsblauwe ogen
gunde ze mij
geen blik waardig.
© M@nfred
Lijden
Lijden,
leed,
geleden,
maar nooit
helemaal.
© M@nfred
Dagdromen
Ach,
kon ik
de hele dag
maar
dagdromen.
© M@nfred
Onzin
Ook een zin
heeft soms
helemaal
geen zin.
© M@nfred
Ware schoonheid
Ware schoonheid
woont
in het hart
van de essentie.
© M@nfred
39 jaar
Slechts
39 jaar,
werd ze maar,
die jonge vrouw
vermeld
in De Toren.
Ook zij
heeft het
oneerlijke gevecht
tegen
die vreselijke kanker
verloren.
Haar gedicht
in haar overlijdensbericht
liet horen,
dat niet de dood
haar bang maakte,
maar het achterlaten
van haar allerliefsten.
Dat haar allerliefsten
troost
mogen vinden
in haar
laatste
liefdevolle
woorden.
© M@nfred
Tweestrijd
In mij
tweestrijd
gevoel en ratio
verdeeldheid
in wezen
en zijn
dubio
uiteengereten
worden
tussen uitersten
Deo!
roep ik aan
me
balans te geven
en rust
om door
te gaan.
© M@nfred
